Dag 1 maandag

Tussen kerst en oud en nieuw doen we nog een kort arrangement en komen iets voor drie uur aan bij v.d. Valk hotel de Cantharel wat formeel in Ugchelen ligt maar wij houden het toch maar op Apeldoorn. Als we de parkeerplaats oprijden is die onheilspellend vol en druk en we blijken bij de receptie in een forse rij terecht te komen met mensen en dan vooral gezinnen die in willen checken. Dit hadden we dus even niet verwacht en we worden er gewoon een beetje stil van. Op zich gaat het allemaal nog vlot omdat er bij vier balies ingecheckt kan worden. Wij mogen dit doen bij een wat nerveuze dame die de indruk wekt nog niet zo veel ervaring te hebben. We ontvangen twee deurpassen van kamer 143 en er ontstaat even wat verwarring over de dinertijden die volgens haar op kwart over zes staan zoals ook gemaild, ik vraag of dat niet later kan zodat we naar verwachting een hoop etende ouders met kinderen ontlopen. Dat kan inderdaad en de tijden worden voor vanavond kwart voor acht en voor morgenavond kwart over zeven.

De kamer ligt op de eerste verdieping en kijkt op het laad- en los gebeuren van de keuken wat met name in de vroege ochtenden nogal wat lawaai zal blijken te geven. De kamer is wel typisch v.d. Valk, groot bed, ruim, vrij donker en hier specifiek voorzien van een prettige grote inloopdouche en aparte wc. Het op temperatuur krijgen en houden van de kamer blijkt niet altijd even makkelijk omdat de handleiding van de thermostaat wel erg beperkt is en we in eerste instantie de verwarming niet erg veel doet als we temperatuur hoger zetten. Later krijg ik dat met behulp van internet uiteindelijk wel voor elkaar maar om nou te zeggen dat een en ander strak regelt is bepaald niet het geval. Ook kunnen we geen extra kussens vinden zodat we die later in de middag als het wat rustiger is via de receptie aan laten vullen met nog twee stuks.

Om half vier loop ik het hotel uit voor een wandelingetje aan de achterzijde waar ik uiteindelijk wat door veld en bos wandel van landgoed den Treek te Henschoten zoals op de borden staat. Hierbij heb ik een uitgebreid uitzicht op het toch wel forse complex dat het hotel is en begrijp ik ook snel iets meer van de aantrekkingskracht op gezinnen. Er zijn filmzalen, een paardenhotel en er is een wellness zwembad wat doorloopt in de buitenlucht waar vooral kinderen zich in lijken te vermaken. Ik doe een rondje van ongeveer drie kwartier en loop het bos uit en weer terug richting het hotel over een mul zandpad wat niet erg bevalt.

Na terugkomst wandelen we samen buitenom naar Bobby’s bar die met een aantal eetzalen min of meer in een apart gebouw liggen, maar indien gewenst met een forse omweg ook binnendoor te bereiken zouden moeten zijn. In de bar is het serieus druk en heeft de kerstsfeer ook serieus toegeslagen. We vinden een tafel op de verdieping waar we ruim anderhalf uur ondanks de drukte rustig babbelend doorbrengen en ik een aantal zeer smakelijke glazen Primitivo tot mij neem en eega gaat voor een warme chocolademelk, Verdejo en Cola light. Ondanks dat het er goed zit blijven we toch wel onder de indruk van de enorme drukte en lijkt het ons dan al niet dat we dit etablissement ooit nog een keer gaan bezoeken. Bij vertrek kunnen we de rekening op ons kamernummer zetten maar moeten dan wel een bonnetje aftekenen wat men eerst op moet halen. Allemaal nogal omslachtig zodat we besluiten alle rekeningen maar meteen te voldoen zodat we bij uitchecken ook meteen klaar zijn.

Op de kamer begin ik aan het boek “De erfenis van Mozart” van Femke Roobol, maak dus wat ruzie met de verwarming en doe eigenlijk wat te laat oefeningen en probeer de stortdouche die prima bevalt. Om kwart voor acht worden we bistro Martinus in gestuurd waar het nog steeds behoorlijk druk is maar verder rustig en goed zit. Tafeldame wil geen fles wijn zodat het voor mij vanavond twee glazen matige Viognier worden en madame zelf het bij een colaatje houdt. We kunnen drie gangen kiezen uit de menukaart waarbij alleen voor de zeetong bijbetaald moet worden door mensen die een arrangement hebben. Voor mij wordt het voorgerecht een prima gravad lax van zalm in dille vergezeld van kartoffelsalade. Eetgezel heeft ook al een prima Tonijn Tataki waarbij ze alleen wat problemen met de salade heeft die ik dan maar op eet en die lekker is aangemaakt met gember. Het hoofdgerecht voor madame is een maiskip saté met kroepoek, gebakken uienringen en atjar. Ik neem Skrei met aardappelpuree en een kreeftensaus die me iets te zout is en ik ook voornamelijk laat staan. Er bij patat en salade en ook deze gang smaakt helemaal prima en inmiddels begint het restaurant ook aardig leeg te lopen. Het dessert wordt voor mij een sorbet met half geklopte room en bramen-, citroen- en frambozenijs. Metgezel houdt het bij een French Coffee voorzien van Grand Marnier die voldoende aanwezig is. Na anderhalf uur plezierig en lekker eten de drankjes betaald en terug naar de kamer.

In die kamer is het opvallend stil, inmiddels iets te warm wat we weer oplossen en lees ik tot kwart over elf waarna het licht uit gaat en een matige nachtrust volgt.

Dag 2 Dinsdag

Om tien voor acht nog wat slaapdronken wakker en op aansporen van partner toch maar opgestaan om vroeg te gaan eten en zo de grote drukte te proberen te ontlopen. Om tien over acht zitten we in een zeer stille ontbijtzaal waar we in alle rust wakker kunnen worden en het pas tegen negen uur echt druk begint te worden. Het ontbijt is weer prima verzorgd, veel brood, veel beleg, veel fruit en veel eieren waarbij de scrambled eggs zelfs zoutloos zijn. Het is allemaal net wat minder uitgebreid als in Noordwijk maar we eten toch allebei weer veel te veel zoals ons daar ook al eens is overkomen. Het enige minpuntje vind ik de koffie. Na ruim een uur stappen we pas van tafel waar we normaal altijd met een drie kwartier klaar zijn met ontbijten.

Na het eten volgt een kort rondje om het hotel en is het fris maar niet echt koud. Als ik terug kom staat de gang inmiddels vol met schoonmaakkarren en valt het wederom op dat men hier toch echt over voldoende personeel beschikt en het allemaal een zeer geoliede machine lijkt, zoals ook in het restaurant en in de bar waar zoals gewoonlijk mensen bestellingen opnemen en afrekenen en anderen alleen maar rondrennen met af te leveren eten en drankjes. Ik lees nog een half uur voordat we richting het centrum van Apeldoorn rijden wat vlakbij is en een rustig ritje wordt wat we afsluiten in de parkeergarage naast het CODA museum wat ons eerste doel van vandaag is.

Dat museum blijkt dus een tegenvaller, inclusief een drankje in het best leuke museumcafé, staan we met veertig minuten weer buiten. Het pand is op zich bijzonder maar het aantal zaken die men uit de vaste collectie tentoonstelt is zeer beperkt en eigenlijk tamelijk belachelijk als je op de website aangeeft over alleen al twaalfduizend sieraden te beschikken. Wij zien maar een kleine hoeveelheid sieraden, vaak ook nogal modern en niet heel aansprekend, nauwelijks papieren kunst waar men ook mee koketteert en vanuit het Apeldoorns verleden een heel klein stukje over de in Apeldoorn vervaardigde Sparta brommers en het houten speelgoed van ADO wat hier in een sanatorium door de patienten als bezigheidstherapie werd gemaakt. Daarnaast zijn er wel twee forse moderne tentoonstellingen waarvan het ene “de paddenstoel” heet en gaat over kunst die te maken heeft met verval en veerkracht van de natuur. De andere is van twee kunstenaars die het hebben over landschapsbeleving die afwijkt van het gewone. Beide zijn vooral donker, niet ons ding en de laatste haast wat depressief.

Ruim eerder als verwacht trekken we Apeldoorn vervolgens in voor wat winkelwerk. Reisgezel heeft een en ander goed voorbereid en weet ons vlot naar een aantal gewenste winkels te loodsen die zich allemaal aan of zeer in de buurt van de Hoofdstraat bevinden, wat ook het enige gebied in Apeldoorn is waar het druk is. Vandaag bezoeken we Sketchers, Norah, een redelijk grote boekenzaak en Zeeman waarbij uiteindelijk alleen wat textiel wordt aangeschaft. We lopen weer terug richting het museum en zakken neer bij “Skaldi” waar het in tegenstelling tot een hoop andere zaken niet helemaal vol zit en we de voetjes is even kunnen laten rusten en aan een drankje gaan. Als we binnenkomen begint gek genoeg zo ongeveer iedereen af te rekenen en blijven we over met twee bezette plekken waarbij helaas een man nogal aanwezig is met zijn totaal niet interessante meningen waar we van mee mogen genieten.

Persoonlijk vind ik het winkelgebied bijzonder saai voor een stad met de omvang van Apeldoorn en als echtgenote even rustig met een versnapering blijft zitten loop ik toch nog even de noordkant van het centrum uit en moet vaststellen dat als je eenmaal voorbij de horeca hotspot bent die hier zit je de meer interessante panden tegen komt uit de 19^e eeuw. Ook precies de tijd waarin Apeldoorn, wat op zich wel lang bestaat, eigenlijk pas is gaan groeien tot een grote woonstad kom ik later op internet achter. Terug bij Skaldi samen nog wat gedronken en na dik drie uur weer in de auto gestapt wat € 10,50 mag kosten en om twee uur weer terug bij het hotel met in ieder geval de visie dat wij Apeldoorn niet nog een keer zullen bezoeken omdat we het saai en totaal niet inspirerend vinden.

In het hotel blijkt onze kamer nog niet opgeruimd en lezen we eerst een tijd waarna ik weer de wandeling van gistermiddag maak, maar nu bij het zandpad rechtdoor loop omdat me lijkt dat ik dan uiteindelijk wel weer min of meer aan de voorkant van het hotel uit moet komen wat ook blijkt te kloppen. Als ik terug ben en nog wat lees klopt er wel een dame aan of ze nog schoon moet komen maken, maar we vinden het wel best zo. Ook vanmiddag wandelen we weer naar de hotelbar voor een drankje. Dit keer vinden we beneden een plekje, is het een stuk minder druk als gisteren en zitten we in een soort rood pluchen inham die de vraag oproept of we in een aprés-ski achtig ding of in een bordeel zitten. Ook vandaag weer aan de wijn maar dan Pinot Grigio die redelijk is. Metgezel doet een Cosmopolitan, Cola light en een warme chocolademelk. We kunnen gelijk eens mee krijgen dat de eerste eters met kinderen zich al om tien voor vijf melden en dat dit in een gestage stroom doorgaat tot we om een uur of zes weer vertrekken. Ons wordt niet duidelijk op basis waarvan mensen of de eetzaal van gisteravond of de ontbijtzaal in worden gestuurd om aan te schuiven.

Nog wat gelezen, dit keer eerder oefeningen en een douche gedaan zodat ik nog wat kan lezen tot we naar het restaurant vertrekken. Dat wordt vanavond schrikken, we mogen de ontbijtzaal in waar het stampvol zit. We krijgen een plek in de buurt van een wat grotere groep die irritant veel herrie maakt maar het moet gezegd dat dat later minder wordt. Naast ons zit in eerste instantie een Engelstalig stel waarbij zij de baby op de borst draagt tijdens het eten wat niet echt heel handig blijkt te zijn. Ze vertrekken vlot en worden vervangen door een 70+ stel wat in, laten we zeggen, een chique outfit verschijnt waarbij we ons wel afvragen wat de relatie precies is en of we hier misschien met een gigolo of een zwaar opgemaakte dame van bepaalde zeden te maken hebben. De volgende morgen bij het ontbijt zien we ze trouwens in totaal andere vrije tijdskleding rondlopen.

Ook vandaag zit er geen fles wijn in en gaat dame voor een Cola light en ik voor Verdejo die wederom redelijk zijn. Als voorgerecht voor mij Vitello Tonato die ook weer helemaal prima is en voor vakantiegezel de Carpaccio waar hetzelfde voor geld. We nemen als hoofdgerecht allebei een goed doorbakken zalm met snijbonen en een limoensaus maar die laat erg lang op zich wachten, het valt op dat ook bij andere tafels de hoofdgerechten niet meer doorkomen. De jongen die ons bediend komt daar maar eens over babbelen en biedt ons in ieder geval koffie en thee van het huis aan wat we meteen weigeren. Uiteindelijk vraagt hij als de borden dan eindelijk zijn uitgeserveerd of we dan soms nog een zelfde drankje van het huis willen waar we mee bezig zijn waar we wel ja tegen zeggen. Ook dit gaat niet helemaal lekker, want ze arriveren pas als we onze borden al meer dan drie kwart leeg hebben. We zitten allebei te vol voor een dessert zodat de vrouw een Irish Coffee neemt die wederom voldoend alcohol bevat en ik voor een winterthee ga, waar gember, steranijs en sinaasappel in zit. Het blijkt als het lang trekt in ieder geval een zeer pittig glaasje thee te worden.